بنده در قزوین به دنیا آمدم                        چندی از بهر تماشا آمدم

«اشرف‌الدین» کرد مادر نام من                  ریخت شهد معرفت درکام من

نسبت جسمانیم با مصطفی‌است                 نسبت روحانی من با خداست

رفت بابم سوی جنات النعیم                     من شدم شش ماهه در قزوین یتیم

در یتیمی خانه‌ام را شیخ برد                      ملک و مالم را ز روی غصب خورد

من شدم دیوانه از غوغای فقر                    دربدر گشتم ز استیلای فقر

در جوانی با هزاران ابتلا                           رفتم از قزوین به سوی کربلا

مدتی در کربلا و در نجف                       معتکف بودم به صد وجد و شعف

بر سرم زد باز شور ملک جم                    آمدم از کربلا سوی عجم

باز از قزوین به چشم اشکبار                     جانب تبریز گشتم رهسپار

در ره تبریز با سوز و تعب                         خدمت پیری رسیدم نیم‌شب

آن قلندر چون مرا دیوانه دید                     مست از جام می جانانه دید،

کرد تعلیمم همه اسرار حق                      گشت روشن روحم از انوار حق

پس از آن جا سوی گیلان آمدم                مست از صهبای عرفان آمدم

در هزار و سیصد و بیست و چهار               چون که شد مشروطه این شهر و دیار

کردم ایجاد این نسیم نغز را                       عطر پاشیدم ز بویش مغز را

& ادبیات

 در حاشیه اضافه نمودن

 سهیمه بنزین

 نمایندگان مجلس ....

« هر کسی کار خودش ... ! »

جیبامون پرشده از پول حروم

مالِ مردم، مالِ من مالِ عَموم !

            « هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

مَنَنه پول نداری شام بخوری

مَنَنه غصة ایام می‌خوری

سَنَنه مرغ و فسنجون می‌خورم

سَنَنه کشک و بادمجون می‌خورم

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

این همه کار می‌کنی، جون می‌کَنی

واسه نون این در و اون در می‌زنی

واسه یک لقمة نون زار می‌زنی

خودتو بر در و دیوار می‌زنی

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

سهمیه بندی شده بنزین تو

کنج پارکینگ خوابیده ماشین تو

تو مسافر کشی و من تو خونه

کبک من صب تا غروب شاد می‌خونه

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

توی مجلس می‌خوابم، چرت می‌زنم

براتون این همه من جون می‌کنم

حقّمه بنزین من اضافه شه

مال من زیاد نشه، مالِ کی بشه؟

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

***

            بی‌خودی این همه آب و تاب نده

            سربالا سؤالمو جواب نده

            ما که می‌شناسیم شمارو عمو جون!

            جمع کنین این کار و بار و عموجون!

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

« هر کسی کار خودش، بار خودش، آتیش به انبار خودش »

                                    ............

& پاورقی

این هفته:  سهمیه بندی مخملین برق

( به قلم نیکو. الف )

کاریکاتور: بزرگمهر حسین پور

عزیزان من، برق رسما سهمیه بندی نشده، می دونم. ولی برای سهمیه بندی لازم نیست حتما کارت بگیرید. چیزی به اسم کارت برق هم هنوز به دست مهندسان توانای ایرانی ساخته نشده. در واقع سهمیه بندی برق به صورت کاملا مخملین انجام شده. چه جوری؟ این جوری:

متوسط  مصرف برق ساختمانی که اینجانب در آن ساکنم (آپارتمان سه طبقه که متراژش هم زیاده) به ازای هر دو ماه 15 هزار تومان بود. فکر می کردیم خیلی در مصرف برق صرفه جویی می کنیم. در واقع درست فکر می کردیم. تا روزی که فیش برق آمد و دیدیم که باید 45 هزار تومان بپردازیم. از این 45 هزار تومان حدود 25 هزار تومانش جریمه بود، چرا که ما از الگوی مصرف تبعیت نکرده بودیم!

تا اینجا مقدمه بود، حالا میریم سر اصل مطلب:

(به فیش برقتون یه نگاه بندازید) در سال 86، الگوی مصرف برای مشترک خانگی و تجاری 200 کیلو وات ساعت  تعریف شده است و اضافه بر این مصرف مشمول جریمه بصورت پلکانی می‌گردد.

اعداد زیر متوسط دست پایین مصرف خانگی است که به اقلام بسیاری نظیر جارو برقی، اتو، تلویزیون، لباس‌شویی و ...  پرداخته نشده است:

یک یخچال معمولی (در اندازه حدود 10 فوت)               5/0 کیلو وات ساعت

یک کولر آبی متوسط                                         4 کیلو وات ساعت

یک لامپ 100 وات                                          1/0 کیلو وات ساعت

پنج لامپ کم مصرف                                         1/0 کیلو وات ساعت

متوسط مصرف این چهار نوع وسیله برای 5 ساعت مصرف در طول یک روز  برابر 5/23 کیلو وات ساعت می‌شود که در یک ماه برابر با 5/728 کیلو وات ساعت خواهد بود.

گرفتید؟ حالا اگر مردید از این الگوی مصرف پیروی کنید. اگر هم نمی تونید چشمتون درآد جریمه بدید. این اگر اسمش سهمیه بندی نیست پس چیه؟ دارم فکر می کنم اگر اکسیژن سهمیه بندی بشه روزی چند لیتر به من میرسه؟

هر کـــه آمد بار خـود را بست و رفت               ما همان بدبخت و خوار و بی نصیب

زان چه حاصل جزدروغ و جز دروغ                  زین چه حاصل جز فریب و جز فریب

بــاز می ‌گــــوییم ، فــردای دگـــر                 باش ، شــاید دیگـــری پیـــدا شـود

کــــاوه ای پیدا نخــــواهد شد   امیـد             کـاشکـــی اسکندری پیـــــدا شـــود

« تمام شد »