روزی که این محیط ایجاد شد، قصدمان برپایی وبلاگی نو بود که حرفی برای
گفتن داشته باشد. اما مشغله ها و گرفتاری های روزمره و شاید هیجانی که
در ابتدای کار داشتیم باعث شد که مطالب پراکنده و گاهی ناهمگون شود. از
این شاخه به آن شاخه پریدن خود معضلی است که مبتلابه وب های بسیاری
شده و همین مسأله باعث نابودی آنها میگردد. سرتان را درد نیاورم.
از روز اول هم هدفی که در سر داشتیم همین بود که وبلاگ، محیطی انتقادی –
اجتماعی و گاهی هم سیاسی داشته باشد. تولید محتوا یکی از اهدافی
است که کمتر به آن توجه می شود. درست است که وبلاگ ها به طور عام
محیط هایی برای نشر یادداشت های روزانه است، ولی تصمیمی که ما گرفتیم
فرای این مطلب است.
نمی خواهم شعار بدهم. برای همین هم نمی گویم هدفمان ادامه دادن راه
سید اشرف الدین حسینی است. که ما کجا و او کجا. اگر خدا کمکمان کند در
آینده بیشتر با او آشنا خواهیم شد. می دانم که زبان سرخ سر سبز می دهد
بر باد، ولی ما زبانمان سرخ است و دست خودمان هم نیست. فوقش فیلتر
می شویم. البته خدا کند فیل تر نشویم! آن وقت وبلاگ می زنیم به اسم زبان
سرخ، نشد، طوطی صفت، نشد، یه اسم دیگر. به هر حال دست بردار نیستیم.
غرض از این همه چانه زنی این بود که خدمتتان عرض کنم از این پس تصمیم
گرفتیم یک هفته نامه الکترونیکی، نه به سبک و سیاق «نسیم شمال» که
شبیه آن به صورت انتقادی – اجتماعی منتشر کنیم. یعنی خواستیم هدف
خودمان را مشخص کنیم. تکلیفمان را بدانیم. بالاخره بدانیم چه کاره ایم ما این
وسط! ( لفظ قلم حرف زدن هم به ما نمی آید بابا !! )
این هفته نامه به یاری خدا پنج شنبه ها مانند خود نسیم شمال منتشر می
شود. گاهی شعر، گاهی طنز، گاهی زندگینامة نسیم شمال، مسائل روز،
مسائلی که من و تو به آن دچاریم. و عمده تلاشمان بر این است که حتی
الامکان مطالب، تولید خودمان باشد و از هیچ منبعی استفاده نکنیم، مگر آنکه
اقتضای مطالب باعث شود که آنوقت با ذکر منبع از آن استفاده می شود.
به هر حال از پنج شنبة دیگر منتظر هفته نامة نسیم شمال باشید. نمی دانم
کار درستی می کنیم یا نه؟ ولی با همفکری و نظرات سازندة شما و همچنین
مساعدت دوست و همکار خوبم « خانم نیکو » سعی می کنیم کسل کننده
نباشیم!
تا یار که را خواهد و میلش به که افتد
ارادتمند شما: حبیب نسیم شمال
من هم پای صحبت های آقای حبیب امضاء می کنم. منتظر باشید.
نیکو. الف.
1 
